fbpx

Miejscowości na Wyspie Sobieszewskiej: Przegalina

Przegalina leży na południowo-wschodnim krańcu wyspy, nad Martwą Wisłą i Przekopem Wisły. Jej granica częściowo pokrywa się z granicą miasta.

Przegalina została (wraz z całą Wyspą Sobieszewską) przyłączona w granice administracyjne miasta w 1973. Należy do okręgu historycznego Niziny. W budynku dawnej szkoły od 1990-1991 funkcjonuje Schronisko św. Brata Alberta dla bezdomnych. Przegalina leżała na trasie Żuławskiej Kolei Dojazdowej, zwaną na odcinku po lewej stronie Przekopu Wisły Gdańską Koleją Dojazdową. Trasa przebiegała z rejonu Bramy Żuławskiej w Gdańsku do przeprawy promowej w Świbnie.

W Przegalinie znajdują się dwie śluzy, które łączą Wisłę z Martwą Wisłą i umożliwiają żeglugę na szlaku z Gdańska na Zalew Wiślany. Kiedyś czynne były dwie śluzy jednocześnie – zabytkowa służyła do transportu tratew, nowa, zwana także Śluzą Południową – profesjonalnej żegludze. Od 1992 czynna jest tylko nowa śluza. Od 2012 funkcjonuje w Przegalinie most zwodzony, umożliwiający śluzowanie jachtom z postawionym masztem.

Śluza Północna (nieczynna) – okazjonalne miejsce postoju
Śluza Północna (krótsza), to zabytek sztuki hydrotechnicznej. Śluza oprócz klasycznych dwóch par wrót, posiada także dodatkowe wrota przeciwpowodziowe od strony Wisły, kiedyś zabezpieczające przed powodzią. Śluzę, po wyłączeniu z użytkowania, odgrodzono od strony Wisły wałem przeciwpowodziowym, pozostawiając nienaruszone wszystkie urządzenia hydrotechniczne. Awanport tej śluzy to polecane miejsce na okazjonalny nocleg czy krótki postój, choć należałoby sprawdzić, czy dozwolony. Znajduje się tu kilka dalb i pomostów, czasem zajętych przez statki. Należy uważać na nieoznakowaną linię energetyczną przy wrotach do śluzy.

Czynna Śluza Południowa
Jest to nowoczesna, zautomatyzowana śluza, wybudowana w latach osiemdziesiątych. Jej wschodnie wrota od razu wybudowano na tyle duże, aby służyły także jako wrota przeciwpowodziowe. Śluza posiada sygnalizację świetlną.

Więcej o Śluzie w Przegalinie czytaj na: http://gdanskwyspasobieszewska.pl/pl/atrakcje/sluza-w-przegalinie/.

Spacer po Rezerwacie Mewia Łacha

Warto przejechać całą Wyspę Sobieszewską, aż od nowego mostu po przeprawę promową w Świbnie i zajrzeć do niezwykłego i jedynego takiego w Polsce miejsca – Rezerwatu Przyrody Mewia Łacha. Przebywa tam szczególnie cenna sieweczka obrożna – większość osobników z jej gatunku znajduje się właśnie tu – w rezerwacie. Z poszanowaniem przyrody i przy odrobinie szczęścia możemy podejrzeć te i inne ptaki. Zapraszamy na wędrówkę!

Dojazd:

Własnym autem – wystarczy dojechać do przystani rybackiej (bardzo malutkiej) w Świbnie i tam zostawić samochód na parkingu. Polecamy również wycieczkę rowerową. Wzdłuż całej ul. Turystycznej i później ul. Boguckiego, które są głównym „kręgosłupem” komunikacyjnym Wyspy Sobieszewskiej ciągnie się ścieżka rowerowa! Dogodnie dojedziemy też komunikacją miejską: autobusem nr 112 i 186.

Start:

Spacer możemy rozpocząć od obserwacji niewielkiej rybackiej przystani. Być może uda się Wam trafić na rybaków, którzy właśnie wrócili z połowów? Należy iść leśną ścieżką – szlak zielony, tuż przy nabrzeżu Wisły (zostawimy za sobą budynek Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa – Brzegowa Stacja Ratownicza w Świbnie).

Niesamowicie szeroko rozlewa się tu Wisła, której przekop powstał tu w 1895 roku (szczegóły historyczne tego wydarzenia do poczytania TUTAJ). Idąc wzdłuż jej brzegu widzimy, jak wpada do morza, nurt wydaje się spokojny, ale niech Was to nie zmyli! W tym miejscu nie można się kąpać!

Idziemy częściowo lasami, kuszą nas różne ścieżki w lewo (można tu dojechać rowerem leśnymi szlakami, dla chętnych wrażeń: warto tam skręcić). Jeśli chcemy dotrzeć do granic rezerwatu musimy iść dalej prosto.

Po ok. 2 km natykamy się na pierwszą z wież obserwacyjnych, które postawione są nad rozlewiskiem (jeszcze nie nad morzem). Warto mieć przy sobie lornetkę, być może uda się wypatrzeć sieweczkę obrożną lub inne ptaki?

Ciekawostka: to właśnie tu, w Świbnie, znajduje się pierwsze wejście na plażę w całym Gdańsku!

WAŻNE: w pewnym momencie trasa spacerowa skręca w lewo, po piasku. Na wprost znajduje się betonowe zabezpieczenie brzegu, po którym nie powinniśmy się dalej poruszać. Po skręceniu prawidłowo, zgodnie ze znakami, czeka na nas nagroda – kolejna wieża widokowa, tym razem z widokiem na morze i cel naszej wycieczki: pełne mew i innego ptactwa – łachy. Robią niesamowite wrażenie, jest na nich aż czarno od siedzących tam osobników!

Rezerwat przyrody Mewia Łacha został utworzony w 1991 roku. To jedyna w Polsce kolonia rybitw czubatych. Jest także jedynym i stałym miejscem występowania fok! Na piaszczystych plażach zaobserwować można dziesiątki gatunków ptaków, m.in.: biegusa zmiennego, krzywodzioba, piaskowca, krwawodzioba czy siewnice. Wiele informacji na temat rezerwatu i jego mieszkańców znajdziemy na stronie internetowej Grupy Badawczej KULING: www.kuling.org.pl.

Po zejściu z platformy warto udać się na plażę (nie wychodząc poza tablicę oznaczającą początek terenu rezerwatu) i spacerować obserwując majaczące w tle dźwigi Bałtyckiego Terminala Kontenerowego, rysujące się dalej budynki Gdańska i Gdyni oraz, oczywiście, ptaki!

Piasek jest w tym miejscu gęsty, sypki i marsz staje się męczący. Polecamy wyjść już przy wyjściu oznaczonym numerem 2. Po kilku chwilach ukaże się nam leśna ścieżka, która doprowadzi nas prosto do parkingu w Świbnie. Osoby, które chcą sobie wydłużyć spacer – mogą to zrobić! Na rozstajnych drogach są oznakowane szlaki turystyczne. Pieszo lub rowerem można wrócić w stronę Sobieszewa.

Rezerwat Mewia Łacha, to urocze, spokojne i nie zatłoczone przez turystów miejsce. Serdecznie polecamy je na spacery przez cały rok!

Ten serwis wykorzystuje pliki cookies
Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt według ustawień przeglądarki.
X
X